آی تی، راه نجات اقتصاد هندوستان

درست در زمانی که شرکت‌های بزرگ کامپیوتری دنیا به دنبال کسب سود بیشتر از بازار پر رونق تکنولوژی محصولات متنوع با قابلیت‌ها و البته قیمت‌های مناسب را به بازار عرضه می‌کنند، یک خبر جالب توجه همه تولیدکنندگان و کاربران و خریداران از سرتاسر دنیا را به خودش جلب کرد؛ لپ‌تاپ 35 دلاری به عنوان ارزان‌ترین لپ‌تاپ جهان رونمایی و به بازار معرفی شد.

اما نکته جالب توجه دقیقا اینجا است که ارزان‌ترین لپ‌تاپ جهان تولید کشورهای غربی پیشرو در عرصه تکنولوژی نبوده و در کشور در حال توسعه‌ای مانند هند طراحی و تولید شده است. به این ترتیب این لپ‌تاپ با حضور وزیر توسعه منابع انسانی هندوستان رونمایی شد تا «کاپیل سیبل» اعلام کند که برای تولید انبوه این لپ‌تاپ در حال مذاکره با تولیدکنندگان بزرگ و جهانی است: «ما حالا به جایی رسیده‌ایم که می‌توانیم مادربورد، چیپ‌ها، پردازنده، پورت‌های ارتباطی، نمایشگر و همه چیز را تنها با قیمت تمام شده 35 دلار در داخل کشورمان طراحی و تولید کنیم».

این لپ‌تاپ مبتنی بر سیستم عامل لینوکس بوده و برای دانش‌آموزان طراحی شده است. طبق اعلام مقامات دولتی هند، قرار است این محصول برای موسسات آموزشی و از سال 2011 روانه بازار شود. این در حالی است که دولت هند از هدف خود برای کاهش بیشتر قیمت این لپ‌تاپ به 20 دلار و حتی 10 دلار خبر داده است. ارزان‌ترین لپ‌تاپ دنیا محصول کار گروهی از محققان و مهندسان هندوستان در دو موسسه تکنولوژی بزرگ این کشور است.

در این میان، اما آنچه قابل توجه و با اهمیت است، تلاش، برنامه‌ریزی و سرمایه‌گذاری دولت هندوستان برای رسیدن به چنین موفقیتی است. این کشور می‌تواند نمونه‌ خوبی از تلاش یک کشور در حال توسعه برای حضور در عرصه رقابتی تکنولوژی که معمولا در انحصار کشورهای غربی است، باشد.

گاندی

از نظر گاندي هفت موردي که بدون هفت مورد ديگر خطرناک هستند
1. ثروت ، بدون زحمت
2. لذت، بدون وجدان
3. دانش، بدون شخصيت
4. تجارت، بدون اخلاق
5. علم، بدون انسانيت
6. عبادت، بدون ايثار
7. سياست، بدون شرافت
اين هفت مورد را گاندي تنها چند روز پيش از مرگش بر روي يک تکه کاغذ نوشت و به نوه اش داد. اعتقاد بر اين است که وي اين موارد را در جست و جوي خود براي يافتن ريشه هاي خشونت شناسايي کرد. در نظر گرفتن اين موارد، بهترين راه جلوگيري از بروز خشونت در يک فرد و يا جامعه است.

مکه مسجد

مكه مسجد يكي از معروف ترين مساجد شهر حيدرآباد هند است كه در سمت جنوب غربي چهار منار واقع شده است. بناي اين مسجد در سال 1027 هجري قمري به دستور سلطان محمد قطب شاه آغاز و در زمان ابوالحسن قطب شاه پايان يافت. صحن اين مسجد حدود7500 متر مربع است و در ابتداي درب ورودي آن حوض بزرگي قرار دارد. نماي بيروني مسجد از 5 قوس محرابي شكل و نماي داخلي آن 15 قوس محرابي دارد. دو مناره بلند در دو گوشه جلوي بنا و يك ساعت آفتابي از ديگر مشخصه هاي اين مسجد است. سلطان محمد اين مسجد را بيت العتيق نام نهاد و هنگامي كه حيدرآباد به دست سلطان اورنگ زيب سقوط كرد، وي نام آن را به مكه مسجد تغيير داد. علت اين تغيير نام آن است كه در هنگام ساخت مسجد مقداري از خاك مقدس مكه در بناي آن بكار برده شده است . معروف است براي قرار دادن سنگ بناي اين مسجد سلطان محمد دستور داد هر كسي كه از نوجواني نماز يوميه اش قضا نشده است حاضر شود. تنها دو نفر حاضر شدند و قسم شرعي ياد كردند كه هيچ يك از نمازهاي آنها قضا نشده است. سپس خود سلطان محمد قسم ياد كرد كه نه تنها از سن 12 سالگي نماز واجبش قضا نشده بلكه نماز هاي تهجد وي نيز ترك نگرديده است. لذا او به اتفاق دو نفر ديگر سنگ بناي مسجد را نهاده و كار ساختمان آن آغاز گرديد.

مراكز ديدني شهر پونای هند

 مراكز ديدني شهر پونای هند پونا با داشتن دهها معبد از اهميت توريستي زيادي برخوردار است. اما شايد مهمترين جاي ديدني پونا محل ترور گاندي رهبر كبير انقلاب هند ميباشد. مكان ديگر مسجد ايرانيان شيعه به نام امام باره ميباشد كه در كمپ واقع شده است.معبد اوشو يكي ديگر از جاذبه هاي شهر پونا است كه روزانه دو بار در ساعت 10 صبح و 2 بعد از ظهر ميتوان از آن ديدار كرد. اين معبدكه پايگاه اصلي پيروان اوشو در جهان است و در كروگان پارك واقع شده است.سه موزه و چندين معبد مهم ديگر، يك باغ وحش و يك پارك آبي، دهها سينما و مراكز تفريحي ديگر جذابيتهاي پونا ميباشد در ميان سينماها حتما سري به سينما اينوكس(Inox) و E-square بزنيد و از ديدن فيلم در اين سينماي مجلل و مدرن لذت ببريد.ساختمان مركز دانشگاه پونا هم بسيار زيبا و ديدني است. همچنين كالج فرگوسن با قدمتي بيش از دانشگاه تهران، خود داراي اهميت تاريخي است.

مهدی شریعتمداری _ هند

آشنایی با شهر بمبئی

بمبئی پایتخت ایالت ماهاراشترا و پرجمعیت‌ترین شهر کشور هند است. نام جدید این شهر مومبای است. این شهر در ساحل غربی کشور هندوستان واقع شده‌است.

بمبئی یکی از شهرهای بزرگ هند و پایتخت تجارتی هندوستان است. بمبئی در دوران قدیم یکی از پایگاهای اشغالگران پرتغالیها‌ و همچنین در حدود یک قرن تحت نفوذ حکم اشغالگران انگلیس بوده‌است.

اماکن تاریخی وتجارتی

امروزه بمبئی یکی از مراکز بزرگ گردشگری و یکی از بازارهای مدرن هندوستان است.

·            موزه امیر ویلز.

·            ایستگاه ملکه فیکتوریا. بزرگترین ایستگاه قطار در بمبئی، یکی از بناهای دوران انگلیس است.

·            داگاه عالی بمبئی.

·            دروازه هند.

·            بازار «کَرافت مارکت» . که یکی از قدیمی ترین بازارهای بمبئی است.

·            جزیرهٔ میمونها.

·            ده‌ها بازارهای متنوع از ملبوسات وپوشاک وغیره در این شهر بزرگ پرجمعیت‌ وپر رونق وآباد وجود دارد که شامل مشغولات صنایع دستی ، وانتیک، طلا و نقره می‌باشد.

·            چپاتی. تفریحگاهی است در کنار دریا، مردم در شبها در این مکان جمع می‌شوند. خانواده‌ها با بچه هایشان برای استراحت به انجا می‌روند. در رو بروی «چپاتی» و در وسط آب دریا نزدیک به ساحل یک «بُت» (صنم) بزرگی ساخته‌اند به عرض دو متر و ارتفاع چهار متر. نام این بت بزبان هندی «سَمَندَر کِی بَگوان» است. یعنی (خدای دریا). هندوها بر این اعتقادند که اگر کسی دوچار غرق در آب شد این صنم یا این «بُت» او را نجات خواهد داد. فقط همینکه شخص احساس غرق شدن نمود، سه بار این بت را بزبان هندی صدا کند: (بچاو، بچاو، بچاو) ، بچاو بمعنای «مرا نجات بده» به زبان هندی. البته قبل از ورود به آب دریا شخصی که موکل این صنم «سَمَندَر کِی بَگوان» است ارشاداتی تقدیم مردم می‌نماید مخصوصا کودکان.

 

بازارهای مشهور بمبئی

در شهر بمبئی بازارهای متعددی وجود دارد، اما چند بازار قدیم وتاریخی در این شهر وجود دارد که بیشتر نزد مردم شهرت دارند مانند:

·            بازار تاریخی کرافت مارکت.

·            بهیندی بازار.

·            بازار کُلابه.

·            بازار بندیرا.

و صدها بازارهای دیگر که در مناطق مختلف این شهر وجود دارد. شهر بمبئی به عطر «دهن العود»، «عود»، «صندل»، «مسک» و «عنبر» مشهور است.

 

دروازه هند

دروازه هند نام طاقی است که اشغالگران انگلیس آن را بنا نهاده‌اند، این طاق در منطقه «کـُّلابـه» و در مدخل بندرگاه و در کنار دریا واقع می‌باشد. هنگامی که پادشاه انگلیس «جورج ششم» می‌خواستند از بندر بمبئی دیدن نماید، سربازان انگلیس که شهر بمبئی در تصرف داشتند طاقی در کنار دریا بنا نهادند که هنگامی که پادشاه از کشتی سلطنتی خود پائین آید از زیر این طاق عبور نماید و وارد شهر شود. بعد از اتمام ساختمان طاق نام آن را «دروازه هند» یا (گیت اوف هندیا) گذاشتند.

بر تخته سنگ بزرگی که بر سر در طاق دروازه هند قرار دارد، نام پادشاه انگلستان «جورج ششم» و تاریخ ورود او به شهر بمبئی حک شده‌است. این مکان یکی از اماکن مشهور وتاریخی و گردشگری بمبئی به شمار می‌آید.

نا گفته نماند که انگلیس مدت یک قرن (صدسال) بر این شهر حاکم بودند. ساختمانهای زیبا و مجلل و بناهای تاریخی متعددی از خود در این شهر بزرگ برجای گذاشته‌اند. هندی‌ها از انگلیس‌ها بنام گُورا یاد می‌کنند.

آموزش زنان در هند

آموزش زنان

طرح آموزش همگاني زنان در كشور هندوستان توسط ويكتوريا ولكوف در اكتبر1998به مورد اجرا گذارده شد. با وجوديكه دولت هندوستان به تلاش زيادي در ارائه برنامه هاي آموزش همگاني مبادرت نموده، اما با اين حال، زنان هندوستان از لحاظ ميزان سواد در سطح بسيار پائيني قرار دارند. به نحوي كه طي سال 1991، از تعداد 330 ميليون زن رده هاي سني  7  سال و بالاتر، تنها 40درصد از سواد خواندن و نوشتن برخوردار بودند. و اين بدين معني است كه در حال حاضر 220 ميليون زن بي سواد در كشور هندوستان وجود دارد. گفتني است كه سطح پائين سواد زنان هندي نه تنها بر زندگي زنان اين جامعه، بلكه بر خانوادة آنها و وضع اقتصادي جامعه نيز تأثير منفي گذارده است. مطالعات بعمل آمده در اين زمينه، نشان مي دهد آندسته از زناني كه از توانايي خواندن و نوشتن برخوردار نمي باشند در مقايسه با ساير زنان از استعداد باروري (حاملگي) و ميزان مرگ و مير بالاتري برخوردار مي باشند. آنها همچنين از شرايط تغذيه اي و درآمد پائيني برخوردار بوده و در مقايسه با ساير زنان جامعه (زنان خانه دار) از استقلال فردي كمتري بهره مند مي باشند.

 

جدول فوق نشان مي دهد كه نرخ مرگ و مير نوزادان با سطح آموزش و سواد مادران در ارتباط مستقيمي بوده و بعلاوه، كم بودن تعداد جمعيت باسواد نيز مانع بزرگي در جهت رشد اقتصادي جامعه تلقّي مي گردد. اگر چه نرخ سواد در كشور هندوستان در سطح پائيني قرار دارد، امّا طي چند دهة اخير هر دو جنس (مرد و زن) از لحاظ آموزشي پيشرفت محسوسي داشته اند. طي سال 1971، تنها 22 درصد زنان و 46 درصد از مردان هندي از نعمت سواد برخوردار بودند. اين در حالي است كه طي سال 1991، 39 درصد از زنان و46 درصد از مردان با سواد گرديدند.(شكل 2) از اين روي ظرف مدت 20 سال، نرخ زنان آموزش ديده به طور چشمگيري افزايش يافت. با وجود پيشرفت زماني در آموزش همچنان اختلاف فاحشي ميان زنان و مردان باسواد، مشاهده مي گردد. گفتني است كه اين اختلاف جنسي از سال 1981 رو به كاهش گذارده است. اما با اين حال در برخي ايالات نيز اين اختلاف جنسي روبه گسترش بوده است. در بخش هاي مختلف شهري و روستايي، تفاوت شگفت آوري در سطح سواد وميزان رشد آن وجود دارد. طي سال 1991، نرخ رشد تحصيلي زنان جامعة شهري در مقايسه با زنان جامعة روستايي به دو برابر افزايش يافت. طي سال 1993 اين ميزان، در جامعة شهري به 64 درصد و در جامعة روستايي به 31 درصد بالغ گرديد. سطوح آموزشي در ايالت هاي مختلف كشور هندوستان متفاوت مي باشد، طبق آخرين آمار به دست آمده طي سال 1991،86 درصد از زنان ايالات كوالا از نعمت سواد برخوردار بوده و از بالاترين نرخ رشد تحصيلي در كشور برخوردار مي باشند. ايالت منرورام نيز با برخورداري از 79 درصد زن باسواد، دومين رتبه را به خود اختصاص داده است. دو ايالت بيهار و آتار نيز با كمتر از 30 درصد زن باسواد از نرخ رشد تحصيلي پائيني برخوردار مي باشند. اين دو ايالت مذكور، رويهم رفته از 63 ميليون زن باسواد برخوردار مي باشند. گفتني است كه اين سطح سواد به حد زيادي با موفقيت زنان در جامعه، در ارتباط مي باشد. در ايالت كرالا ميزان مرگ و مير نوزادان كمتر بوده و انتظارات زندگي نيز در سطح بالا تري قراردارد. برعكس ايالت كرالا، 2 ايالت آتار و بيهار از پائين ترين سطح انتظارات برخوردارند. دركل مناطق كشور از لحاظ شهري يا روستايي از تفاوت هاي زيادي در سطح آموزش و سواد زنان برخوردار مي باشند. در 6 ايالت از 24 ايالت كشور تنها 25 درصد از زنان روستايي از نعمت سواد برخوردار مي باشند. در ايالت راجستان، كمتر از 12 درصد از زنان روستايي باسواد مي باشند.

نرخ جمعيت زنان و مردان با سواد (طي سال 1991)

طبق آخرين تحقيقات به عمل آمده از هر 5 دختر هندي 3 نفر و از هر 5 پسر هندي 4 نفر در مدارس حضور مي يابند. اگر چه نرخ رشد سواد در كشور هندوستان پائين مي باشد اما تلاش همه جانبه اي در ترغيب دختران جهت حضور در كلاسهاي درس، صورت گرفته است. طي سالهاي 1992 و 1993، 75درصد از پسران و 68 درصد از دختران رده هاي سني 6 الي 8 سال در مدارس حضور مي يافتند. در شش ايالت مختلف كشور نيز بالغ بر 85 درصد از دختران رده هاي سني 6 الي 14 سال در مدارس حضور سافتند. سطح سواد مردان نيز در اين ايالات سير صعودي داشته است، به گونه اي كه اين ميزان، گاهي فراتر از ميانگين ملّي بوده است. در كليه اين ايالات كشور، به استثناي ايالات بيهار، راجستان و آتارپرداش بيش از نيمي از دختران رده هاي سني 6 الي 14 سال در مدارس حضور يافتند. نرخ نام نويسي دختران و پسران در كلاسها، در ايالت بيهار در پائين ترين سطح قرار داشته و 38 درصد از دختران و 64 درصد از پسران در مدارس حضور يافتند. مشكل عمده اي كه متوجه هر دو جنس مي باشد اينست كه اگر دانش آموزان در ابتداي سال جهت حضور در مدارس ثبت نام مي نمايند اما برخي از آنان هرگز در كلاس هاي درس حضور نمي يابند. بر اساس برآورد، 45 درصد از دختران و 41 درصد از پسراني كه در كلاس هاي اول تا پنجم تحصيل مي نمايند ترك تحصيل نموده اند. دختران اغلب به واسطه وظايف خانگي نظيرمراقبت از خواهر يا برادران كوچكتر، از حضور دركلاسها باز مي مانند. علاوه بر اين دختراني كه به سن بلوغ مي رسند، اغلب به واسطه حفظ آبرو اجازة حضور در كلاسها را ندارند. اطلاعاتي كه در اين زمينه دردست است نشان مي دهد كه طي سال هاي 992 و1993 تنها 55 درصداز دختران رده هاي سني 11 الي 14 سال درمدارس حضوريافته اند واين درحالي است كه اين ميزان براي پسران بر 61 درصد بالغ مي گردد.

نرخ ثبت نام دانش آموزان دخترمقاطع مختلف آموزشي به نسبت ثبت نام 100 دانش آموز پسر طي سالهاي2001-1951

سال تحصيلي	مقطع آموزش ابتدايي   (I-V) سطوح	مقطع آموزش مقدماتي متوسطه  (VI-VIII) سطوح	مقطع آموزش تكميلي متوسطه (IX-X) سطوح
51-1950	39	18	16
61-1960	48	32	23
71-1970	60	41	35
81-1980	63	49	44
91-1990	71	58	50
92-1991	72	62	52
93-1992	72	61	51
94-1993	76	66	57
95-1994	75	65	57
96-1995	76	65	57
97-1996	77	66	59
98-1997	76	67	60
99-1998	77	68	62
2000-1999	77	68	65
2001-2000	78	69	63

نرخ ثبت نام دانش آموزان دختر به نسبت كل تعداد دانش آموزان

سال تحصيلي	مقطع آموزش ابتدايي(I-V سطوح )	مقطع آموزش متوسطه (VI-VIII) سطوح	مقطع آموزش عالي
51-1950	28.1	16.1	10.0
56-1955	30.5	20.8	14.6
61-1960	32.6	23.9	16.0
66-1965	36.2	26.7	20.4
71-1970	37.1	29.3	20.0
76-1975	38.1	31.3	23.2
81-1980	38.6	32.9	26.7
86-1985	40.3	35.6	33.0
91-1990	41.5	36.7	33.3
92-1991	41.9	38.2	32.3
93-1992	42.6	38.8	33.2
94-1993	42.7	39.1	33.5
95-1994	42.9	39.3	34.0
96-1995	43.1	39.5	37.2
97-1996	43.4	39.8	38.2
98-1997	43.6	40.1	34.8
99-1998	43.5	40.5	38.8
2000-1999	43.6	40.4	39.9
2001-2000	43.7	40.9	36.9

دیرینه ارتباط زبانی ایران و هندوستان

تاریخ پیوند ایران و هند به هزاران سال پیش برمی گردد. تاریخ‌نگاران می‌نویسند که وقتی حدود ۱۱۰۰ تا ۱۵۰۰ سال پیش از میلاد، تیره‌های آریایی از دره خیبر وارد سرزمین‌های ایران و هند شدند، روابط فرهنگی و زبانیِ این دو کشور از آن روزگار آغاز گردید.

همانندی‌های فراوان میان زبان اوستا و سانسکریت هم نشانه دیگری از پیوند دیرینهٔ ایران و شبه قاره دارد. در دوران اشکانیان (۲۲۶ - ۲۴۹ ق.م) این روابط رو به گسترش نهاد تااینکه در ‌زمان ساسانیان (۲۲۶ ق.م - ۶۵۲ م) با وجود ترجمهٔ کتاب‌های مهم هندی مانند «کلیله و دمنه» در عصر انوشیروان، پیوستگی‌های فرهنگی قوت گرفت.

پس از حمله سلطان محمود غزنوی به هندوستان دراوایل ‌سدهٔ پنجم هجری زبان فارسی با آمدن سپاهیان محمود در شبه قاره گسترش می‌یابد. البته نباید سهم صوفیان ‌را ‌که ‌مبلغان اصلی‌اسلام و زبان فارسی بودند، فراموش کرد. بزرگ صوفیانی چون هجویری، خواجه معین الدین چشتی، شیخ بهاء‌الدین ‌زکریا مولتانی، سیداشرف جهانگیر سمنانی، سیدعلی همدانی و ‌... ‌که با گفتار و کردارشان بر خیل مسلمانان و فارسی زبانان افزودند. حکومت پادشاهان مسلمان، به ویژه شاهان ایرانی نژاد در سراسر شبه قاره را هم نباید از یادبرد، زیرا آنان با حمایت و پشتیبانیِ فراوان خود از علما، دانشمندان، سرایندگان، ادیبان، هنرمندان و سایر فرهیختگان موجب شکوفایی و ارتقای زبان فارسی شدند و در این باره منابع و مآخذ فراوان است.

رسمیت یافتن زبان فارسی به عنوان زبان دین، سیاست، ادب و هنر در شبه قاره موجب شد که علاوه بر پدیدآمدن آثار فراوان فارسی در آن سرزمین توسط اهالی شبه قاره یا ایرانیان و دیگر مهاجران، به ویژه در زمینه‌های تاریخ، فرهنگ، دستور، یادنامه (تذکره) و انشاء آثار بزرگان چامه و ادب و عرفان ایران زمین مورد پروا و پذیرش دانشوران و متفکران قرار گیرد و دربارهٔ آنها پژوهش شود یا به زبان‌های گوناگون بومی سرزمین هند و پاکستان ترجمه گردد.

کشاورزی در هند

هند پس از چین دومین کشور دنیا از نظر ارزش تولیدات کشاورزی است. ارزش محصولات کشاورزی این کشور در سال 2005 بیش از 150میلیارد دلار برآورد شده است.

هند با تولید 820میلیون تن چای بزرگترین تولیدکننده چای دنیا و چهارمین صادرکننده این محصول پس از کنیا، سریلانکا و چین است. کشت اصلی هند مانند دیگرکشورهای شرق آسیا برنج است واین کشور پس از چین دومین تولیدکننده برنج دنیاست. فائو در سال 2004 میزان تولید برنج هند را 124میلیون تن برآورد کرده بود. هند همچنین رتبه اول دنیا در تولید موز، ارزن، کنف و بادام زمینی و رتبه دوم در تولید ذرت، نیشکر و شاهدانه را داراست.

وجود 200میلون گاو در هند این کشور را اولین مسکن این حیوان در دنیا ساخته است.اگرچه دین هندو خوردن گوشت گاو را قدغن کرده و اکثر مسلمانان این کشور هم از خوردن گوشت خودداری می کنند، اما از شیر آن ها استفاده می شود.

وضعیت انرزی هند

در حال حاضر گرانی قیمت نفت با توجه به ذخایر اندک نفتی و نیاز روز افزون کشور در حال توسعه هند به انرژی، مهمترین تهدید علیه اقتصاد این کشور به حساب می آید، هندیها برای رفع این مشکل به دنبال تولید برق هسته ای با کمک ایالات متحده هستند. هند اگرچه در سال 1974 اولین بمب اتمی خود را آزمایش کرد و در سالهای اخیر توان هسته ای خود را تا حد قابل ملاحظه ای افزایش داده اما هنوز به تکنولوژی ساخت نیروگاه دست نیافته است.

ایجاد خط لوله و خرید گاز ازکشورهای خاورمیانه مانند ایران و قطر از دیگر برنامه های این کشور است. هندی ها همچنین سابقه ای طولانی و موفقیت آمیز در استفاده از انرژی های نو مانند بیوگاز (تولید گاز از زباله) دارند.

اقتصاد هند

هند دارای چهارمين اقتصاد بزرگ جهان است. هند با رشد اقتصادی متوسط بالاتر از ۸ درصد طی سه سال گذشته به يک قدرت اقتصادی تبديل شده است. اين ميزان رشد نزديک به رشد اقتصادی کشور همسايه آن چین است. بر اساس ميزان قدرت خريد، اقتصاد هند اکنون چهارمين اقتصاد بزرگ جهان به شمار می آيد. ميليونها تن هنور در فقر شديد زندگی می کنند و در آمد سرانه ۷۲۰ دلار آمريکا برابر با ۳۶۵ پوند در سال است. مشکلات زيربنايی نيز در هند ادامه دارد.

اگرچه هنوز بیش از 34% جمعیت هند کمتر از یک دلار در روز درامد دارند(رتبه 22 دنیا) و حدود 80% مردم با کمتر از دو دلار در روز زندگی می کنند،(رتبه 16دنیا) و بیش از۳۰۰ميليون نفر در زير خط فقر زندگى می‌كنند، اما پيشرفت‌هاى اقتصادى عظيم این کشور در چند سال اخیر رشد اقتصادى هند را به رقم 8% رسانده و كارشناسان پیش بینی می کنند، در سال های اینده هند به رشد اقتصادی 10% در سال نیز نائل شود.

اگر روزى، نام هند فقر و تنگدستى را به ياد می‌آورد، اكنون پيشرفت های اقتصادى و رنسانس علمی اين كشور توجه همگان را به خود جلب كرده است. مدت‌هاست كه سرمايه گذارى های عظیم خارجى در اين كشور امرى عادى به شمار می‌آيد و فروش كالاهاى هندى در بازار‌هاى جهان به شدت افزايش يافته است.

كارشناسان سرآغاز پيشرفت‌هاى اقتصادى هند را سال ۱۹۹۱ می‌دانند. در اين سال مانموهان سينگ، وزير دارايى هند ، برنامه‌هايى را براى خروج كشور از اقتصاد برنامه‌ريزى شده‌ به تصويب رساند و به تدريج به اجرا درآورد. از آن زمان به بعد به تدريج قوانين مالياتىِ دست و پا گير لغو شدند، قوانين صادرات و واردات كشور تعديل شدند، امكان سرمايه گذارى خارجى فراهم آمد وامنيت سرمايه‌هاى داخلى تامين شد. مانموهان سينگ اكنون نخست وزير هند است و توسعهٔ طرح‌هايى را كه خود شروع كرده، ادامه می‌دهد. تحلیل گران اقتصادی پیش بینی می کنند هند تا سال‌ ۲۰۲۰ ميلادى پس از آمریکا و چین سومين كشور صنعتى جهان باشد و درآمد سرانه کشور به 5000 دلار یعنی دوبرابر میزان فعلی برسد.

آموزش عالی در هند

هند در حال حاضر با داشتن بیش از 270 دانشگاه معتبر 11831 کالج و مرکز آموزش عالی و 700 مرکز تحقیقات علمی مقام نخست را در بین کشورهای در حال توسعه و مقام پنجم را در سطح جهان را دارا می باشد. رشد علمی هند به گونه ای است که این کشور در حال حاضر در زمره قدرت اول تحقیقات جهان به شمار می آید. نظام آموزشی عالی کشور هند دارای ارزش و اعتبار بین المللی می باشد. مدارک تحصیلی هند مورد قبول دانشگاه ها و مراکز علمی جهان است.

کشور هند هم اکنون یکی از تولیدکنندگان عمده نرم افزارهای کامپیوتری در جهان است. هند دارای سیستم ماهواره ای در زمینه تحقیقات، کشاورزی، هواشناسی، مخابراتی و نظامی می باشد.

زبان فارسی در شبه ‌قاره هندوستان

زبان فارسی پیش از آنکه هندوستان مستعمره انگلستان شود، دومین زبان رسمی این کشور و زبان فرهنگی و علمی بشمار می‌رفت. اما پس از استعمار، انگلیسی‌ها د رسال ۱۸۳۲ با زور انگلیسی را جایگزین فارسی کردند.

زبان فارسی در دورهٔ غزنویان به هند راه یافت در آن دوره پارسی، زبان ادبیات، شعر، فرهنگ و دانش بود. با تأسیس امپراتوری مغول هندوستان به اوج پیشرفت خود در هند رسید و زبان رسمی هندوستان شد.

زبان فارسی هندوستان شاعران بزرگی همچون بیدل دهلوی، و امیر خسرو دهلوی و دستگاه شعری سبک هندی را در خود پروراند. از دیگر شاعران نامدار فارسی زبان شبه قاره هندوستان، می‌توان از اقبال لاهوری نام برد.

همچنین پارسی‌گویان هندوستان، واژه‌نامه‌های ارزشمندی برای زبان پارسی گردآوری کردند که از آنجمله می‌توان به فرهنگ ابراهیمی از ابراهیم قوام‌الدین فروغی، فرهنگ آنندراج از محمد پاشا، اشاره کرد.

مردم هند

هند دومین کشور پرجمعیت دنیاست و قریب به یک ششم جمعیت جهان را در خود جای داده است، تنوع نژادی، فرهنگی، زبانی و مذهبی این کشور را چشم اندازی شگرف از همزیستی مسالمت آمیز میان اعتقادات گوناگون بخشیده است.

در قانون اساسی هند علاوه بر زبان هندی (از شاخه زبان های هندو ایرانی ) که زبان رسمی سراسر کشور اعلام شده است. 22 زبان دیگر : اردو ، آسامی ، انگلیسی٫ اوریا، بنگالی، بودو، پنجابی، تالوگو ، تامیل، دوگری٫ سانتالی، سانسکریت، سندی، گجراتی، کنرائی، کنکانی، کشمیری، کوکانی، مالایالم، مانی پوری، مراتی و نپالی نیز به رسمیت شناخته شده اند، این زبان ها به دو شاخه دراویدی ( 24%) که بیشتر در جنوب تکلم می شوند و هندو اروپایی(74%) تقسیم می شوند، همچنین سالیان دراز حکومت استعماری بریتانیا بر شبه قاره موجب شده انگلیسی زبان دوم بسیاری از مردم هند باشد. زبان فارسی هم از آن رو که قرن ها زبان رسمی سلاطین بابری درهند بود علاوه بر تکلم توسط اقلیت پارسی هند تا ثیر قابل ملاحظه ای بر زبان های رایج در شبه قاره به ویژه زبان اردو داشته است.

هند همچنین معجونی از ادیان مختلف و فرقه های مذهبی گوناگون است که اکثرا از هندوئیسم، اسلام و بودیسم نشات گرفته اند.

حدود 80% مردم هند پیرو آئین های هندو و حدود12 تا 15% مسلمان هستند.- که بیشتر در دهلی، بنگال غربی و نواحی شمال غربی کشور زندگی می کنند و در کشمیر اکثریت جمعیت را تشکیل داده اند. به این ترتیب هند پس از اندونزی و پاکستان عظیم ترین جمعیت مسلمان جهان را داراست. هند هم چنین بیش از 2% مسیحی و 2% سیک دارد. هند اگرچه زادگاه آئین بودا بوده ، اما جمعیت بودائیان هند در حال حاضر تنها حدود 8 میلیون نفر برآورد می شود. هند درعین حال بزرگترین کلنی فرقه احمدیه و مذاهب ایرانی بهائی و زرتشتی در سراسر جهان است.

تعطیلات رسمی در هند

در هند بطور سراسری تنها سه روز تعطیلی رسمی وجود دارد. بجز این سه روز هر کدام از ایالات نیز تعطیلات رسمی جداگانه خود را دارند.

 

روز	فراخور	توضیح
۲۶ ژانویه	روز جمهوری	روز اعلان جنبش جمهوری در هند (سال ۱۹۵۰م).
۱۵ اوت	روز استقلال	روز استقلال هند از بریتانیا (از سال ۱۹۴۷م).
۲ اکتبر	گاندی جایانتی	زادروز مهاتما گاندی

جغرافیای هند

هند از آب و هوایی بسیار متنوع بهره می برد، این کشور از شمال به بام دنیا رشته کوههای هیمالیا ختم می شود و رودخانه های متعددی که از این ارتفاعات سرچشمه می گیرند هوایی بارانی و خاکی بارآور را به نواحی شمالی هند می بخشند. رودهای گنگ و براهماپوترا مهمترین این رودخانه ها هستند که هر دو به خلیج بنگال سرازیر می شوند. میانگین بارندگی سالانه در بنگال غربی به به بیش از 11هزار میلیمتر در سال می رسد . هندوها همچنین رود گنگ را مقدس می دانند.قله کانچنجونگا در رشته کوه های هیمالیا به ارتفاع 8568متر مرتفع ترین نقطه این کشور است.

هند همچنین از حیات جانوری بسیار متنوعی بهره می برد، منطقه حفاظت شده ای به وسعت 1412 کیلومتر مربع در استان گجرات تنها پناهگاه باقیمانده حدود 300 شیر آسیایی است. هند زیستگاه بسیاری از پستانداران بزرگ مانند فیل آسیایی، کرگدن تک شاخ و ببر می باشد. بیش از 2000گونه پرنده و سه نوع کروکودیل در این کشور زندگی می کنند.

آشنایی با هند

جمهوری هند یا هندوستان کشوری است در جنوب آسیا. پایتخت آن دهلی نو است، از شمال باختری با پاکستان، از شمال با چین، بوتان، نپال و تبت و از شمال خاوری با برمه و بنگلادش همسایه است. جنوب آن نیز به اقیانوس هند منتهی می شود.

شناسنامه

·                     پایتخت: دهلی نو

·                     بزرگترین شهرها: مومبائی (بمبئی)، کلکته، مدرس، بنگلور، حیدرآباد

·                     مساحت: 3.166.144 کیلومتر مربع ( بدون احتساب کشمیر آزاد و دیگر اراضی مورد مناقشه )

·                     جمعیت:1.103.371.000 (2005)- آب های داخلی 6/9%

·                     رشد جمعیت: 4/1%

·                     تولید ناخالص داخلی:3.633 میلیارد دلار (چهارم) – سرانه:3.144دلار (122م)

·                     شاخص توسعه انسانی: 602/0 - (127م)

·                     زبان رسمی: هندی

·                     واحد پول: روپیه

·                     شکل حکومت:دمکراسی مستقیم، جمهوری پارلمانی

·                     رئیس جمهور: پروفسور عبدالکلام

·                     نخست وزیر: مانموهان سینگ

تقسیمات کشوری

استان‌های هند

·                     آندرا پرادش

·                     آروناچال پرادش

·                     آسام

·                     اوتارانچال

·                     اوتار پرادش

·                     اوریسا

·                     بنگال غربی

·                     بیهار

·                     پنجاب

·                     تامیل نادو

·                     تریپورا

·                     راجستان

·                     سیکیم

·                     جارکاند

·                     جامو و کشمیر

·                     كرگل

·                     چاتیسگر

·                     کارناتاکا

·                     کرالا

·                     گجرات

·                     گوآ

·                     هیماچال پرادش

·                     مادایا پرادش

·                     مانی‌پور

·                     ماهاراشترا

·                     مگالایا

·                     میزورام

·                     ناگالند

·                     هاریانا